| LDR | | 02311nam 2200241 i 4500 |
| 001 | | n 20120411111550070555 |
| 005 | | 2012-04-11 |
| 008 | | 120328s2012 pl |001 0 pol c |
| 020 | _ _ | a 9788323332718 |
| 040 | _ _ | a GD U/Doro c GD U/Doros d MGBPW |
| 100 | 1 _ | a Hobot, Joanna d (1969- ). 1 n 95211360 |
| 245 | 1 0 | a Stara baba i Goethe : b doświadczenie i transgresja starości : Tadeusz Różewicz, Czesław Miłosz, Jarosław Iwaszkiewicz / c Joanna Hobot-Marcinek. |
| 260 | _ _ | a Kraków : b Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, c 2012. |
| 300 | _ _ | a 332 s. ; c 24 cm. |
| 504 | _ _ | a Bibliogr. s. 315-326. Indeks. |
| 600 | 1 _ | a Różewicz, Tadeusz d (1921- ) x tematy, motywy |
| 600 | 1 _ | a Miłosz, Czesław d (1911-2004) x tematy, motywy |
| 600 | 1 _ | a Iwaszkiewicz, Jarosław d (1894-1980) x tematy, motywy |
| 650 | _ 7 | a Starość x w literaturze |
| 920 | _ _ | a 978-83-233-3271-8 |
| 970 | _ _ | a Stary Poeta i Stara Dionizyjska Baba (łac. anus ebria) - to postaci, które sytuują się na dwóch przeciwległych biegunach kulturowych modeli obrazowania oraz przeżywania sędziwego wieku, uchylania zasłony śmierci i przejścia w zaświaty. Tymczasem dla Tadeusza Różewicza, Czesława Miłosza i Jarosława Iwaszkiewicza figura zbuntowanej przeciw śmierci starki staje się literackim tematem, a nawet - zapomnianym, choć archetypicznym - konkurencyjnym względem społecznie preferowanych, wzorcem przeżywania podeszłego wieku. Wspomniani twórcy, zmagający się z doświadczeniem obcości i destrukcji własnego ciała oraz bliską perspektywą jak najbardziej jednostkowej i indywidualnej śmierci, tworzą przekorne i zarazem wnikliwe literackie "autoportrety" własnej starości, dokonując w swych seniliach transgresji obrazu-kliszy Starego Poety. Na swą przewodniczkę wybierają właśnie Dionizyjska Babę, która w ich oczach staje się rywalką usankcjonowanych przez kulturę postaci "wielkich starców", takich jak Tołstoj czy Goethe. Za jej przykładem czcigodnemu, poddanemu kulturowemu liftingowi, obliczu starości nadają bakchiczny, syleniczny i zarazem błazeński uśmiech - niekiedy wesoły, niekiedy żałosny, ale zawsze poszukujący eschatologii ostatecznej w upojeniu życiem. |
| 980 | _ _ | a 821.162.1(091) |
