Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, wielokrotnie nagradzana powieść, która porusza równie mocno, jak "Chłopiec w pasiastej piżamie" i "Złodziejka książek".Hanna Śliwka jest u progu czternastych urodzin, kiedy niemiecka armia przekracza granicę okupowanej przez Sowietów Ukrainy. Za nią wkracza Gestapo, mające jasno określony cel - "uwolnić od Żydów" sztetl, w którym mieszka dziewczyna.Przed nastaniem niemieckiej okupacji Hanna wraz z młodszym rodzeństwem spędzała czas na zgłębianiu sekretów rodzinnej wsi Kwasowa, podziwianiu rysunków przystojnego Leona Stadnicka i pomocy sąsiadom w farbowaniu ozdobnych pisanek. Teraz jednak, razem z Leonem i rodziną, muszą uciekać ze sztetla. Znajdują schronienie w mrocznych jaskiniach pod falującymi łąkami, gdzie podobno zamieszkują złe duchy.Podczas gdy na powierzchni z rąk nazistów giną ludzie, oni walczą pod ziemią z chorobami i głodem. Kiedy ojciec Hanny nagle znika, to właśnie na nią spada zadanie jego odnalezienia i odpowiedzialność za utrzymanie rodziny i przyjaciół przy życiu. Tak naprawdę mam na imię Hanna to subtelna powieść, w której wojna widziana jest oczyma dziecka. Skierowana zarówno dla starszego, jak i młodszego czytelnika, sławi podtrzymywanie rodzinnych więzi, piękno pomocnej dłoni i nieustępliwość ludzkiego ducha nawet w najtrudniejszych czasach.Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
UKD:
821.111(73)-3
UWAGI:
Bibliografia, źródła na stronach 282-[287].
DOSTĘPNOŚĆ:
Została wypożyczona Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
WYPOŻYCZYŁ:
Nr karty: 002430 od dnia:2020-12-04 Wypożyczona, do dnia: 2021-01-15
Porywająca historia żydowskiej nauczycielki tańca wplątanej w koszmar II wojny światowej. Rosie uczyła tańca w całej zachodniej Europie. Nim skończyła dwadzieścia pięć lat, zdążyła stracić ukochanego w wypadku lotniczym, poślubić niewłaściwego mężczyznę i znaleźć pocieszenie w ramionach innego. Gdy do władzy doszli naziści, przeszła przez kilka obozów koncentracyjnych, ale energia, niewiarygodna zaradność i żywiołowy urok pozwoliły jej przetrwać - lekcje tańca udzielane esesmanom stały się przepustką do życia. Spośród tysiąca dwustu osób, które przybyły jednym transportem wraz z nią do hitlerowskiego obozu w Auschwitz, przeżyło jedynie osiem. To niezwykłe, naznaczone miłością, zdradą i niezwykłą determinacją życie staje się dla autora - jej bratanka, kluczem do odkrycia własnych korzeni. Łącząc w całość wojenne zapiski, fotografie i listy ciotki, Paul rekonstruuje dramatyczną historię, z której przebija optymizm i wbrew śmiertelnej grozie dnia codziennego - fascynujące ukochanie życia.
"Co to takiego, co każe tym ludziom sznurować usta? Strach? Przed czym? Przed mordercami i ich następcami? Dlaczego miano by się ich bać jeszcze dzisiaj? A może to strach przed upiorami przeszłości? A przecież wiemy, że nie da się tego zażegnać milczeniem. Wprost przeciwnie" - pisze Martin Pollack, powracając do dręczących go tematów: wypierania pamięci o zbrodni w imię ochrony społeczeństwa, amputowanych traum, dziedziczenia winy, niewidocznego szlaku grobów, którymi naznaczona jest cała Europa Wschodnia. Zwraca też uwagę na historię uchodźctwa w naszej części świata i - co za tym idzie - na długą tradycję różnorodności etnicznej. Obnaża narracje, za pomocą których politycy chcą odgrodzić się dziś od uchodźców, a jednocześnie ujednolicić pamięć i zakłamać historię. Tymczasem ślady wielonarodowego bogactwa przebijają z każdej podróży autora i z kilku tysięcy starych fotografii.Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
UKD:
94(4-191.2-11)"19" 316.64(4-191.2-11)
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Oparta na faktach dramatyczna historia Żydów, którzy podczas likwidacji getta we Lwowie w marcu 1943 roku ukryli się w kanałach pod miastem. Spędzili tam czternaście miesięcy. W podziemiach miasta, w ciemności, wilgoci, wśród szczurów, na przekór wszystkiemu... udało się przeżyć dziesięciorgu spośród ponad dwudziestoosobowej grupy. Pomógł im Leopold Socha, polski kanalarz, który który najpierw kierował się cyniczną chęcią zysku. A potem narażał życie własne i swojej rodziny.
W kanałach Lwowa to niewiarygodna, wstrząsająco prawdziwa historia o gehennie tych, którzy przeżyli oraz także podnosząca na duchu opowieść o bohaterstwie, które pokonuje strach.
UKD:
94(438).082
UWAGI:
Bibliogr. s. 235-[236]. U góry okł.: Heroiczna opowieść o przetrwaniu Holokaustu. Na okł.: Książka na której podstawie powstał film Ahnieszki Holland "W ciemności".
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Znakomicie udokumentowany, skonstruowany na kształt mozaiki obraz życia Żydów w międzywojennej Europie od Wilna i Warszawy po Saloniki i od Moskwy po Amsterdam.W latach dwudziestych Żydzi tworzyli żywotną i dynamiczną, choć ogromnie zróżnicowaną społeczność, która przeżywała wspaniały rozkwit. W wielu krajach, zwłaszcza zachodniej Europy i w Związku Sowieckim, żydowska klasa średnia, ambitna i dobrze wykształcona, szybko pięła się w hierarchii społecznej. Żydzi wyróżniali się na wielu polach: w nauce, literaturze, teatrze i muzyce. Ale w ciągu dwóch dekad obraz ten miał ulec dramatycznej zmianie... Ponad trzecia część dziesięciomilionowej społeczności żydowskiej w Europie mieszkała przed wojną w Polsce i sporo jest "W przededniu" wątków poświęconych Polsce i polskim Żydom. Na kartach książki przewijają się nazwiska osób ważnych dla naszej historii i kultury, między innymi Bruno Schulz, Ida Kamińska, Bruno Jasieński, Aleksander Wat, Janusz Korczak. Autor prowadzi nas do żydowskich dzielnic Warszawy, Wilna, Krakowa, Lublina z ich kawiarniami, teatrami, szkołami, bibliotekami. Opowieść kończy się na wybuchu drugiej wojny światowej we wrześniu 1939 roku. "W przededniu" to ważna książka, wypełniająca wyraźną lukę w literaturze. O ile bowiem Holokaust ma już bardzo bogatą literaturę naukową i wspomnieniową, o tyle dzieje Żydów w okresie międzywojennym nie doczekały się jeszcze monografii.
UKD:
94(=411.16)
UWAGI:
Bibliogr. s. 465-491. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Fanni podała cyjanek swojemu synowi Jurkowi. Mama Biety, dziewczynki urodzonej w warszawskim getcie, uśpiła ją luminalem, umieściła w drewnianej skrzynce i w ten sposób przemyciła na aryjską stronę. Do skrzynki włożyła jeszcze srebrną łyżeczkę z wygrawerowanym imieniem i datą urodzin. Inna matka w czasie likwidacji łódzkiego getta zażyła cyjanek, a córkę wyrzuciła za okno - miała tylko jedną porcję trucizny.Dziewczynka przeżyła, bo spódniczką zahaczyła o latarnię. Hanę trzy raz ratowała służąca rodziców, Zosia. Potem, gdy dobrze sytuowani krewni chcieli wziąć Hanę do siebie, nie potrafiła porzucić polskiej matki.Patrycja Dołowy wydobywa - bo kopanie w takich wspomnieniach to ciężka praca - historie żydowskich matek, które by ratować swoje dzieci, stawały przed tragicznymi wyborami, przybranych matek, które nie zawsze potrafiły rozstać się z ocalonymi dziećmi, i dzieci, często już na zawsze rozdartych pomiędzy dwiema tożsamościami, dwiema rodzinami, między poczuciem winy, wdzięcznością i żalem.Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Irena Krzywicka (1899-1994), barwna, skandalizująca postać przedwojennej Warszawy. Orędowniczka wyzwolonej kobiecości. Autorka Pierwszej krwi, przyjaciółka Boya-Żeleńskiego. Jej książki i artykuły, kampania na rzecz świadomego macierzyństwa jak i życie osobiste stały się dla wielu wyzwaniem i kamieniem obrazy. Wyznania Ireny Krzywickiej są fascynującą lekturą, pisząc o sobie "gorszycielka" kreśli jednocześnie sugestywny i drapieżny obraz elit swej epoki.
UKD:
94(438)
UWAGI:
Tekst wg wyd.: Wyznania gorszycielki / Irena Krzywicka ; oprac. Agata Tuszyńska. Wyd. 5. - Warszawa : Czytelnik, 2002. Bibliogr. s. 418-421. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Została wypożyczona
Dostępny jest 1 egzemplarz.
