Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna

Czy naprawdę nie wystarczy, że mój ojciec Zeus zmienił mnie, niegdyś boskiego Apollina, w śmiertelnego nastolatka z trądzikiem, oponką i nieszczęsnym nazwiskiem Lester Papadopoulos?

Na dodatek zrobił ze mnie niewolnika wrednej dwunastolatki imieniem Meg i oczekuje ode mnie, że uwolnię pięć starożytnych Wyroczni od trójcy straszliwych rzymskich cesarzy. (Jak mam to zrobić, pytam was, skoro nie mam boskich mocy?)
Na razie udało mi się przywrócić do działania dwie Wyrocznie i otrzymać przepowiednię o "błędnym mroku", "miejscu, co z żaru umiera" i "panu rączego białego ogiera". Teraz razem z Meg musimy przebrnąć przez Labirynt - który gdzieniegdzie zieje piekielnym ogniem - żeby znaleźć trzeciego cesarza. Ale czy nasz kopytny przewodnik Grover Underwood poradzi sobie z zadaniem? Czy ktokolwiek z nas sobie poradzi? Mam podejrzenia, kim może być trzeci cesarz. Okrutnym tyranem, na którego wolałbym już nigdy w życiu się nie natknąć.

Na dodatek - i nie powiedziałem o tym swoim towarzyszom - obawiam się, że staję się z dnia na dzień słabszy. Im dłużej pozostaję śmiertelnikiem, tym mniej we mnie wiary, że kiedykolwiek uda mi się odzyskać miejsce na Olimpie. Nadszedł czas, żeby zwrócić się do Piper McLean i jej chłopaka Jasona Grace, dwójki z siedmiorga herosów, którzy żeglowali na Argo II, i przekonać się, czy są w stanie w moim imieniu pokonać cesarza i uwolnić Wyrocznię.

Zaraz. Skreślcie to. Oczywiście miałem na myśli, że oni pomogą mi dokonać tego wszystkiego. Tak, tato, to właśnie miałem na myśli. Naprawdę.

Udaj się na zachód, schwytaj Apollina, zanim zdoła odnaleźć następną wyrocznię. Jeśli nie będziesz mogła przyprowadzić mi go żywego, zabij go.

Tak brzmiał rozkaz, który mój stary wróg Neron wydał Meg McCaffrey. Dlaczego jednak starożytny rzymski cesarz miałby interesować się Indianapolis? A skoro już tu dotarłem (nadal we wstydliwej postaci Lestera Papadopoulusa), to gdzie jest Meg?
Meg, moja półboska pani, jest kłótliwym ulicznikiem. W Obozie Herosów wydała mnie Neronowi. A póki jestem śmiertelny, ona może rozkazać mi cokolwiek. Nawet żebym się zabił. Mimo to jeśli nadarzy się okazja, by wydrzeć ją jej straszliwemu ojczymowi, musze spróbować.
Niemniej jestem nowicjuszem w tych heroicznych misjach, a mój ojciec Zeus odebrał mi wszystkie boskie moce. Och, jakież musiałem cierpieć zniewagi i poniżenia! Niewypowiedziane upokorzenie, zbyt krótkie terminy, śmiertelne niebezpieczeństwa. Czy na końcu wykonanego zadania nie powinna czekać nagroda? A nie kolejne śmiertelnie groźne zadanie? Przysięgam, że jak kiedyś odzyskam mój boski status, nie wyślę już nigdy nieszczęsnego śmiertelnika na misję. Chyba że będzie chodziło o coś naprawdę ważnego. W będę pewny, że nieszczęśnik sobie z tym poradzi. Albo będzie mi się spieszyło. Albo po prostu naprawdę nie będę miał ochoty zajmować się tym osobiście.
Będę znacznie milszy i łaskawszy, niż wszyscy są dla mnie - zwłaszcza czarodziejka Kalipso. Co ten Leo w ogóle w niej widzi?