Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna

Pracę nad mitem ? ze względu na jej wyjątkowe walory poznawcze, na szeroką dyskusję, jaką wywołała, na liczne do niej odwołania w światowej humanistyce oraz na rezonans wykraczający poza ramy filozofii akademickiej ? należy zaliczyć do klasycznych dzieł filozofii XX wieku. Blumenberg zarysowuje tu oryginalną filozofię mitu. Mit jest dla człowieka sposobem radzenia sobie z tym, co w świecie inne, nieokreślone, co budzi lęk. W micie rzeczy obce i niesamowite, nieznane i gorszące, zmieniają się w rzeczy do przyjęcia i znośne. Filozoficzna i literacka recepcja mitów świadczy o ich żywotności i trwałej obecności w kulturze. W drugiej części pracy Blumenberg zajmuje się ?opracowaniami? mitu o Prometeuszu. Eksponuje rolę mitu prometejskiego w twórczości Goethego i jego transformacje w późniejszej filozofii, literaturze i eseistyce aż po dwudziestowieczne ujęcia Gide`a, Valery`ego i Kafki. Ta erudycyjna i kunsztowna opowieść o dziejach podstawowego dla europejskiego oświecenia mitu jest zarazem opowieścią o nadziejach, rozczarowaniach i porażkach pierwszej fazy nowoczesności - opowieścią, w której filozofia i literatura wzajemnie się w sobie przeglądają jak w zwierciadle i zarazem uzupełniają.

Robert Spaemann jest jednym z najwybitniejszych współczesnych filozofów niemieckich i najgłębszych umysłów naszych czasów. Wiele prac - tłumaczonych na wiele języków - poświęcił analizie przyczyn dzisiejszego kryzysu kultury Zachodu, a zawarte w tomie rozważania stanowią ważny element tej analizy. W pracy Rousseau - człowiek czy obywatel znajdziemy wnikliwą analizę prehistorii pojęcia natury w XVIII w. Samego Rousseau ukazuje Spaemann jako "ojca wszelkich modernizmów i antymodernizmów", on bowiem pierwszy przedstawił paradoksy nowożytnego pojęcia natury pozbawionej celowości - jako skłonność ku pełnej anarchii obok tendencji do całkowitego podporządkowania anarchistycznej natury instytucjonalnym warunkom zachowania. Rousseau był prekursorem zarówno marksizmu, jak i pozytywistycznej socjologii, opracował modele dla niemal wszystkich postaw, jakie napotykamy w nowożytnym społeczeństwie. Spaemann ukazuje bogactwo obserwacji zawartych w pracach Rousseau i jego nabrzmiałe następstwami odkrycie - mianowicie odkrycia "dziecka jako niezależnej, w sobie samej uzasadnionej postaci człowieczeństwa". Podkreśla też, że to właśnie Rousseau opracował zasady wychowania antytotalitarnego. Książka winna być lekturą dla historyków, polonistów, pedagogów, badaczy i teoretyków współczesnej kultury, antropologów kultury, socjologów, filozofów oraz studentów wszystkich tych kierunków, nade wszystko zaś szerokiego kręgu czytelników pragnących zrozumieć uwarunkowania dzisiejszej kultury.