Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna

Ksiądz Jan - już nie Janek, choć Jankiem pozostaje ciągle dla przyjaciół - dociera się nie bez bólów ze swoim nowym wikarym, księdzem Stachem. Początkowo wydaje się, że Stach będzie jego własną kopią w drugiej odsłonie. Ale szybko okazuje się, że pomiędzy księżmi panują inne, bardziej bezpośrednie i przyjacielskie stosunki, choć jeden drugiego skrupulatnie pilnuje. Jednocześnie przekonujemy się, że czasem łatwiej znieść męczeńskie prześladowania, niż. własną babcię. A co dopiero dwie babcie.Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

W odróżnieniu od pierwszej części sagi, która opisywała bez mała pół wieku, akcja Drogi do Achtoty zamyka się - przez czysty przypadek! - w dziewięciu miesiącach. Dzieci państwa Niziołków dorastają i dokonują niekiedy zaskakujących, a jednak w pełni świadomych wyborów. Ela przyjmuje oświadczyny Davida, syna Brendana ze Szkocji - odwiecznego przyjaciela rodziny Niziołków. W oczekiwaniu na ślub, dziewczyna z troską obserwuje swojego brata, Janka. Janek jest wikarym na poznańskich peryferiach. (Wydało się, czym zaskoczył rodzinę Janek!). Jego metody duszpasterskie są nadzwyczaj oryginalne. Proboszcz Janka, ksiądz Tadeusz Wieczorek, wspierając swojego pełnego pogody ducha i niekonwencjonalnych pomysłów podopiecznego, nieustannie drży, czy kolejny jego "wybryk" nie spowoduje sporego zamieszania. Janek, któremu kibicuje cała rodzina i przyjaciele, osiąga nadzwyczajne efekty swojej pracy na każdym obranym polu, trafiając do serca wszystkich zaangażowanych osób. Ale czy na pewno?

Jak to wszystko się skończy? Czym jest tajemnicza Achtota? Zapraszamy do drugiego spotkania z Niziołkami - jak zawsze z radosnym uśmiechem, co nie znaczy, że nie przydałaby się też solidna chustka.

A na Pamiątkowej w Poznaniu nigdy nie pada deszcz Robert i Róża już jakiś czas temu wypuścili swoje dzieci w świat, które teraz już na własny rachunek tworzą karty tej opowieści. Czytelnika zapewne najbardziej frapują losy niezwykle pomysłowego i niejednokrotnie zaskakującego otoczenie i bliskich, potomka, czyli księdza Janka. Został on wysłany wraz ze swoim proboszczem, księdzem Tadeuszem Wieczorkiem na misje do szkockiego niedużego miasta Kirkcaldy, na północ od Edynburga, gdzie co krok spotykają rodaków.Przez czysty przypadek parafia mieści się przy Reminder Street; cóż, nie na darmo jest to saga o Niziołkach z ulicy Pamiątkowej.Tuż za rogatkami miasta zamieszkali też Ela z Davidem, którzy oczekują szczęśliwego powiększenia rodziny. Ksiądz Tadeusz znakomicie radzi sobie na obczyźnie, wspierany dzielnie przez swojego wikarego Jana Peregryna. Obaj przyciągają do siebie ludzi i odnoszą nieustanne sukcesy duszpasterskie. To na pobliskich wzgórzach znaleźli idealne miejsce na "szkocką Lednicę".

A na Pamiątkowej w Poznaniu nigdy nie pada deszcz.Róża i Robert, i ich wchodzące w dorosłość dzieci − Gosia (Perełka), Jan Peregryn oraz Elanora Pulcheria, dla swoich po prostu Elka, to główni bohaterowie pierwszego tomu opowieści o rodzinie o wdzięcznym nazwisku Niziołek. Wszyscy czytają książki, a numerem jeden jest zdecydowanie "Władca Pierścieni". Na przekór nadmiernej konsumpcji i wyścigowi szczurów, Niziołkowie oddychają atmosferą książek, żyją życiem bohaterów, toczą boje w ich imieniu, sami tworząc niezwykłą historię zwykłej, wielopokoleniowej rodziny.Powtarzając za autorką, śmiemy marzyć, że Niziołkowie podarują wam odrobinę uśmiechu i wzruszeń, jednocześnie wnosząc do waszych domów ciepło i ponadczasowe, niezmienne wartości. Książka "Robert i Róża" ma wszelkie predyspozycje, by stać się balsamem na zbolałą duszę; napisana dowcipnie i z werwą, opisuje to, co ładne i dobre."Uwaga! Zaraża miłością do... książek! Ile ja się przy tym napłakałem!" o. Jan Góra, dominikanin

A na Pamiątkowej nigdy nie pada deszcz...Bo zwykłe dni stają się niezwykłe, bo nagle stajemy się świadkami cudów.Co jeszcze można powiedzieć o głównym bohaterze, kiedy w poprzednim tomie puenta wybrzmiała aż nazbyt ostatecznie? Czy to w ogóle wykonalne: utrzymać konwencję przesyconej uśmiechem opowieści, kiedy rzeczywistość płata nam figle? Okazuje się, że tak. Wszystko jest możliwe, jeżeli tylko otworzymy szeroko oczy i serca. Wtedy sprawy nawet tak poważne jak świętych obcowanie mogą być radosne, a nawet. odrobinkę, ociupinkę. frywolne. Wystarczy sztafeta ludzi dobrej woli, bo niebo wszak się otwiera, jeśli tylko brać je szturmem. Do boju ruszają więc wszyscy starzy i kochani znajomi, cała rodzina Niziołków z księdzem Jankiem na czele, ale też ci, którzy przedtem trwali dyskretnie w cieniu w rolach drugoplanowych i epizodycznych; w Polsce i w Szkocji. Zawsze z pogodnym uśmiechem.Ta książka to balsam dla wszystkich smutnych, zagubionych, dająca nadzieję, że Ci, których kochamy, tak naprawdę nigdy nas nie opuszczają, zawsze są z nami. Lucyna Kędziora"Tu nie ma miejsca na nudę! Niziołkowy świat jest barwny, pogodny i pełen emocjonujących zdarzeń. Nie jest jednak lukrowany, jak mogłoby się wydawać. Energetyczna książka, po którą warto sięgnąć!"Aneta Kwaśniewska, Książki w eterze