Skala globalnych zagrożeń w społeczeństwie ryzyka lat osiemdziesiątych to idylla w porównaniu ze współczesnością: terroryzm RAF wydaje się swojski w zestawieniu z działaniami Al-Kaidy, dzisiejsze kryzysy finansowe niszczą podstawy egzystencji w skali światowej, ostatnio również ekonomiści zaczęli dostrzegać, że katastrofa klimatyczna to nie pieśń przyszłości rodem z science fiction.
II. Stosunki definiowania jako stosunki władzy: kto rozstrzyga, czym (nie) jest ryzyko?
III. "Moment kosmopolityczny" społeczeństwa światowego
ryzyka albo wymuszone oświecenie
IV. Zderzenie risk cultures albo zachodzenie na siebie stanu normalności i stanu wyjątkowego
V. Światowa opinia publiczna i globalna subpolityka albo na ile realna jest katastrofa klimatyczna
VI. Państwo opatrznościowe albo o anachronizmie pesymizmu w kwestii linearnego postępu
VII. Wiedza czy niewiedza? Dwie perspektywy "modernizacji refleksyjnej"
VIII. Zasada ubezpieczenia: krytyka i odpowiedź
IX. Odczuwana wojna, odczuwany pokój: inscenizacja przemocy
X. Globalna nierówność, lokalna wrażliwość: dynamiki konfliktu zagrożeń ekologicznych można ująć i zbadać tylko w ramach metodologicznego kosmopolityzmu
XI. Krytyczna teoria społeczeństwa światowego ryzyka
XII. Dialektyki nowoczesności: jak kryzysy nowoczesności wyrastają z jej zwycięstw
UKD:
316.3 165 316.324.8
UWAGI:
Bibliogr. s. [333]-355. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Dostępny jest 1 egzemplarz.