Jeszcze nie tak dawno chciałam się pożegnać z rolą białej Masajki. Jednak wspólna wizyta z Napirai w Barsaloi uświadomiła mi bardzo mocno, że związek z moją afrykańską rodziną nigdy nie osłabnie. Teraz ten związek nabrał dla mnie jeszcze większej wartości. Ciepłe, serdeczne przyjęcie i gościnność, jakiej zaznałyśmy, pokazały mi, że rodzina z Barsaloi nadal uważa nas za swoich członków i że są wdzięczni za wszelkie wsparcie i pamięć. (...) Afryka przyciąga mnie także swoją tajemniczością, nieprzewidywalnością, chaosem, wspaniałością dzikiej przyrody - tym wszystkim, co o niej stanowi. Lecz czymże byłby ten kontynent bez swoich mieszkańców: radosnych, sprytnych, dowcipnych, serdecznych - niezależnie od tego gdzie mieszkają, czy na południu, czy na wschodzie, czy na zachodzie Afryki. To owo połączenie radości życia, spokoju ducha i ufności w Boga - mimo wszystko, mimo najstraszniejszych warunków - tak mnie fascynuje. Owo poczucie radości istnienia, którego my, ludzie Zachodu, nie możemy kupić za żadne pieniądze. Możemy tylko próbować przenieść coś z tego do naszych serc. Afryka to moja namiętność. Moja wielka miłość. [Z Posłowia]
UKD:
39(688.1)"2001/..."
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Jeśli poczują się Państwo poirytowani, że jest to książka zbyt osobista, intymna, że nie przypomina niczego, co już znacie, to może dobrze. Tylko tak mogło być. Jeżeli ktoś nazwie ją albumem fotograficznym, sprawi mi przyjemność. Gdy uzna, że to książka o Afryce, nie będę się spierał. Na nieprzyjemny zarzut, że jest w istocie autobiografią, nie będę umiał odpowiedzieć, zażenowany, przyłapany na gorącym uczynku. Sam myślę o Bieli jak o notatkach na marginesach książek, które zawsze mam ze sobą w podróży, bo lubię rozmawiać ze znacznie mądrzejszymi od siebie. [Marcin Kydryński]
Książka Biel. Notatki z Afryki podsumowuje ćwierć wieku jego podróży po tym kontynencie.
UKD:
913(6) 929-051(438)"19" 929-051(438)"20"
DOSTĘPNOŚĆ:
Została wypożyczona Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
WYPOŻYCZYŁ:
Nr karty: 000858 od dnia:2020-12-02 Wypożyczona, do dnia: 2021-01-04
Deszczowa jesień, początek lat dziewięćdziesiątych. Dorota, oczarowana Pożegnaniem z Afryką, marzy o podróży na Czarny Ląd, o bezkresnych sawannach i palącym słońcu. Ale przecież dzieci, praca, brak pieniędzy... Jednak kiedy znajduje ofertę wyjazdu na safari, przestaje szukać wymówek. W Kenii, kraju Masajów i dzikich zwierząt, odkrywa, że Afryka jest jej przeznaczeniem - że ma ją w duszy i w sercu, że jest odpowiedzią na dręczące ją wątpliwości i niespełnione nadzieje."Dom na Zanzibarze" to prawdziwa historia Polki, która mimo przeciwności losu zbudowała dom na rajskiej wyspie i ułożyła swoje życie na nowo. Opowieść kobiety, która po długich poszukiwaniach znalazła swoje miejsce na ziemi i... miłość.
UKD:
913(678):913(6):929-051(438)A/Z
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
"Jak stałam się białą Masajką Corinne Hofmann w swojej nowej książce szczerze opowiada o dorastaniu w trudnych warunkach i o ważnych naukach, które z tego wyciągnęła. Inspirująca historia silnej kobiety, która potrafi czerpać radość z życia i odnosić sukcesy. Zaskakująca i motywująca. Egzotyczna historia miłości do kenijskiego Masaja wciągnęła miliony czytelników. Śledzili losy kobiety, która zostawiła osiągnięte z trudem wygodne życie w Szwajcarii, by podążyć za miłością swojego życia do afrykańskiej dziczy. Corinne Hofmann mieszkała w skromnym domu z dala od wioski. Wcześnie nauczyła się zaradności, pierwsze pieniądze zarobiła jako siedmiolatka, sprzedając własnoręcznie zrobione bukieciki. Jako Niemka w Szwajcarii lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych czuła się outsiderką, a z powodu wysokiej, szczupłej sylwetki przezywano ją w szkole "żyrafią szyją". Dzieciństwo Corinne Hofmann nie było najłatwiejsze, jednak właśnie dzięki niemu stała się silną kobietą, która w wieku dwudziestu siedmiu lat wyruszyła do Afryki i która do dziś zawsze umie poradzić sobie w trudnych sytuacjach. Corinne Hofmann urodziła się w 1960 r. w Szwajcarii jako córka Francuzki i Niemca. Jej autobiograficzna powieść "Biała Masajka", opowiadająca o niezwykłej miłości do wojownika Samburu, stała się międzynarodowym bestsellerem, który przetłumaczono na 33 języki. Popularność zdobyły również kolejne jej książki "Żegnaj Afryko", "Moja afrykańska miłość" oraz "Afryka moja miłość". Corinne Hofmann mieszka nad jeziorem Lugano. "
W końcu do niej wrócił, przyleciał o świcie trzynastego stycznia 2006 roku. Nie odbyło się to jednak tak, jak o tym od dawna marzyła. Nie przyjechał, by znowu dzielić życie z kobietą, która kiedyś była jego żoną, partnerką i najlepszą przyjaciółką, kobietą, którą pozostawił, by przez szesnaście lat samotnie żyła w Afryce. Przybył, by zebrać to, co po niej pozostało.
Dziki kwiat to frapująca opowieść dokumentalna, w której wątek życia i śmierci oddanej sprawie ekolog rozrasta się w historię oszałamiająco pięknego, lecz zagrożonego kraju. W styczniu 2006 roku w swoim domu położonym w Kenii nad brzegiem jeziora Naivasha została zamordowana Joan Root, badaczka i obrończyni przyrody, nominowana do Oscara współautorka filmów przyrodniczych. Czy ta napaść była próbą rabunku, podczas której sprawy wymknęły się spod kontroli, czy też było to morderstwo na zlecenie, opłacone przez wrogów, których przysporzyły Joan jej działania na rzecz ochrony środowiska? Wytrawny dziennikarz Mark Seal postanowił zgłębić tę tajemnicę i odkrył niezapomnianą historię nie tylko tragicznej śmierci, ale także niezwykłego życia, które ją poprzedzało. Z olbrzymim szacunkiem dla prawdy autor odsłania przed nami poruszające losy swojej bohaterki. Opisuje jej wczesną młodość spędzoną w Kenii i jej wyjątkową umiejętność rozumienia zwierząt, następnie szalony początek znajomości z Alanem Rootem, ich małżeństwo, dwadzieścia lat wspólnych przygód i namiętnej miłości. Opowiada również o ich nowatorskich filmach, powstałych głównie w Afryce. Potem przychodzi kolej na opis druzgocącego rozpadu ich małżeństwa oraz partnerstwa zawodowego i wreszcie walki Joan o to, by ponownie określić siebie poprzez batalię, która doprowadzi do jej śmierci.
UKD:
929-052
UWAGI:
Podtyt. wg. okł.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
"W Afryce nie szukałem przygód, nie polowałem na słonie i nie kopałem diamentów - pisze Kapuściński we wstępie. - Byłem korespondentem Polskiej Agencji Prasowej i miałem pisać o tym, co tam na miejscu zasłyszałem czy zobaczyłem, o tym, co się tam działo. A działo się wtedy wiele. Spędziłem w Afryce blisko sześć lat w jej najbardziej burzliwym i niespokojnym okresie, zresztą pełnym dobrych - choć czasem za łatwych - nadziei. Był to przełom dwóch epok - kończył się kolonializm, zaczynała się niepodległość. "
To jedno z najwybitniejszych świadectw dekolonizacji Afryki w literaturze światowej. (z "Posłowia" Jana J. Milewskiego)