Nam jednak pozostanie w pamięci ten polski dwór szlachecki, strażnik narodowej tradycji, ostoja religijności, patriotyzmu, bon tonu, który uczył, jak dobrze przeżyć, by zapisać się w pamięci potomnych. Do takiego dworu tęsknimy. I niech ta nostalgia pozostanie.Pisał o dworze Włodzimierz Tetmajer: "Niech się święci mój cichy, pod drewnianym gankiem,Mój wiejski dworek biały, w gaju starych drzew,W ogrodzie wonnym zielem: miętą i rumiankiem.Z każdej ściany tam wieje innych czasów wiew.Zbudowałem go dzieciom; w takim samym wzrastalem,W takim nas kołysała starych ojców pieśń". Razem z dworami bezpowrotnie zniknął na zawsze styl życia. Poszanowanie dla historii Najjaśniejszej Rzeczypospolitej.
UKD:
94(438)::008
UWAGI:
Bibliogr.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni