Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna

Program do pracy z dziećmi nadpobudliwymi psychoruchowo w wieku przedszkolnym, ukazujący propozycje kontrolowania dziecięcej energii poprzez odpowiednio zorganizowane zabawy i ćwiczenia relaksacyjne, zawarte w praktycznych scenariuszach zajęć dostosowanych do poszczególnych grup wiekowych.Książka ukazuje przyczyny niewłaściwego zachowania dzieci i sposoby radzenia sobie z nimi. Omawia następujące metody pracy z dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo:1. Techniki relaksacyjnewedług Jakobsonaoparte na treningu autogennym Schultza2. Metodę Symboli Dźwiękowych3. Techniki parateatralnetechnikę zamiany rólteatr palcowyteatrzyk kukiełkowyteatrzyk wyboru4. Metodę malowania dziesięcioma palcami5. Metodę Ruchu Rozwijającego Weroniki SherborneDzieci nadpobudliwe psychoruchowo sprawiają rodzicom i wychowawcom wiele problemów wychowawczych. Zdarza się często, że dorośli są nieświadomi głównych przyczyn niewłaściwego zachowania dzieci. Z tego powodu winą za złe zachowanie obarczają dzieci. poleca ImpulsTymczasem znajomość i świadomość przyczyn nieodpowiedniego zachowania dzieci jest niezwykle ważna. Dzieciom nadpobudliwym należy poświęcać dużo uwagi. Trzeba zdawać sobie sprawę z tego, w czym tkwi problem dzieci nadpobudliwych, ponieważ bez tego nie można im pomóc. Należy przede wszystkim nauczyć dzieci kontrolowania swojej energii. W osiągnięciu tego celu pomogą odpowiednio zorganizowane zabawy ruchowe i ćwiczenia relaksacyjne, w czasie których dzieci uczą się różnych sposobów rozładowania swojej energii (np. swobodna ekspresja ruchowa, ekspresja ruchowa kontrolowana, "zabawa w słabego i silnego" - relaksacja metodą Jacobsona). Istotne też jest, aby nauczyć dzieci korzystania z nagromadzonej w swoim ciele energii we właściwym kierunku.W niniejszej pracy - napisanej w formie programu - autorka zajęła się zagadnieniem nadpobudliwości psychoruchowej u dzieci w wieku przedszkolnym.W części teoretycznej (rozdziały I-V) starała się wykazać, na czym polega problem nadpobudliwości oraz jak sobie z nim radzić. W części praktycznej (rozdziały VI-IX) natomiast zamieściła scenariusze zajęć dla poszczególnych grup wiekowych.Program jest uzupełnieniem indywidualnych oddziaływań terapeutycznych - jak pisze bowiem M. Bogdanowicz: "ważne jest tu uspołecznienie dzieci nadpobudliwych psychoruchowo, nadmiernie skupionych na realizacji swoich potrzeb. Zajęcia w grupie pomagają im w rozwijaniu empatii i uczeniu się współpracy z innymi" (M. Bogdanowicz i in., 1992, s. 86).Tak skonstruowany program będzie pomocny w postępowaniu z dziećmi nadpobudliwymi psychoruchowo. Zgodnie z poglądami H. Nartowskiej, "tylko od nas, dorosłych, zależy, czy dziecko nadpobudliwe psychoruchowo będzie tylko trudniejszym wychowawczo dzieckiem, czy też dzieckiem o zaburzonym zachowaniu" (H. Nartowska, 1976).Polecamy!Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Książka stanowi kompendium aktualnej wiedzy o tym, czym jest zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) oraz jak radzić sobie na co dzień z tym zaburzeniem. Dowiesz się z niej, czego potrzebują dziecko i nastolatek, co stanowi dla nich największe trudności oraz co sprzyja ich rozwojowi. Ten praktyczny poradnik znanych ekspertek Joanny Chromik-Kovačs, Izabeli Banaszczyk i Justyny Zdrojewskiej, napisany na podstawie wieloletniego doświadczenia w pracy z osobami z ADHD, w przystępny sposób odpowiada na pytania:jak rozpoznać typowe objawy ADHD,jak pracować z osobą z ADHD w domu i szkole,jak wspierać dziecko i nastolatka w ich dorastaniu oraz życiu społecznym.To proste i bardzo konkretne porady dotyczące kwestii najważniejszych dla rodziców i nauczycieli - zrozumienia osoby z ADHD, zapewnienia jej optymalnego rozwoju, pielęgnowania jej mocnych stron oraz pokazywania, jak może harmonijnie i twórczo funkcjonować w świecie. dr Agnieszka Tomasik, dyrektorka ZSO nr 8 w Gdańsku, koordynatorka projektu Kreatywna pedagogikaPowyższy opis pochodzi od wydawcy.

Małą Martą chciał się zająć ksiądz egzorcysta. Na rodziców awanturującego się Piotrka sąsiedzi nasyłają policję i pomoc społeczną. Matka autystycznego Mateusza usłyszała, że powinna go oddać do ośrodka. Aleś rozładowuje energię, ścigając się na rowerze. Tamara ma ADHD i świadectwa z czerwonym paskiem. Nastoletni Kacper z zespołem Aspergera był gnębiony w szkole.Dzieci i młodzież z widoczną niepełnosprawnością wywołują w nas empatię. Sprawne i zdrowe, ale zachowujące się nietypowo - agresywne, nadpobudliwe lub nieprzestrzegające norm społecznych - wzbudzają gniew i oburzenie. Postrzegamy je jak niewychowane i niekulturalne, a ich rodzice są w naszych oczach złymi matkami i ojcami. Krzywdzące oceny, brak zrozumienia i pomocy oraz próby wtłoczenia na siłę w wyznaczone przez nas ramy "normalności" to codzienność moich bohaterek i bohaterów."Ta książka nie jest źródłem wiedzy na temat ADHD i spektrum autyzmu. Nie zajmuję się w niej poszukiwaniem ich przyczyn, nie wskazuję najlepszych metod wychowawczych i terapii. To opowieść o dzieciach, ich rodzinach oraz o tym, jak z innością radzą sobie społeczeństwo, szkoła i instytucje."Jacek HołubPowyższy opis pochodzi od wydawcy.

Odkąd Liam Creed nauczył się chodzić, doprowadzał swoją rodzinę do rozpaczy. Impulsywny chłopiec z ADHD nie mógł się odnaleźć ani w domu, ani w szkole. Nauczyciele uznali go za przypadek beznadziejny i spisali na straty. Wtedy jednak Liam poznał Aero - pełnego energii szczeniaka, którego musiał okiełznać. Program szkolenia labradorów przez "trudne" dzieciaki dał początek niezwykłej przyjaźni i przeobraził życie nastolatka.Oto jego historia. Labradory zawsze chcą dobrze. Ale podobnie jak wielu ludzi - zwłaszcza piętnastolatków z ADHD - nie zawsze umieją wytrwać w swoim postanowieniu. Potrafią przeorać pazurami grządkę, kiedy nikt nie patrzy, lub zmienić elegancki skórzany but w mokrą miazgę. Powiedzmy sobie jasno: SZCZENIAKI TEŻ MAJĄ ADHD!