Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna

Wszyscy je widzieliśmy: dzieci hipnotycznie wpatrzone w jarzące się ekrany w restauracjach, na placach zabaw i w domach naszych przyjaciół - a ich liczba wciąż rośnie. Oświetlone przez jarzący się blask buzie - dzieci ekranu - mnożą się niczym wirtualna plaga. Lecz za jaką cenę? Czy jest to jedynie nieszkodliwa rozrywka lub chwilowy szał, coś jak cyfrowe hula-hop? Niektórzy twierdzą, że jarzące się ekrany mogą nawet być dobre dla dzieci - stanowiąc rodzaj interaktywnego narzędzia edukacyjnego. Nie wierz im.W tej książce, dr Nicholas Kardaras bada ogromny wpływ technologii - zwłaszcza technologii ekranowej, nieodpowiedniej dla młodego wieku, z całą tą jarzącą się wszechobecnością - na mózgi całego pokolenia. Badania przeprowadzone metodą neuroobrazowania dowodzą, że stymulujące jarzące się ekrany są tak samo dopaminergiczne (aktywujące dopaminę) dla ośrodka przyjemności w mózgu jak seks. Rosnąca liczba badań klinicznych koreluje technologię ekranu z takimi zaburzeniami jak ADHD, uzależnienia, niepokoje, depresja, wzmożona agresja, a nawet psychoza. Co jednak szokuje najbardziej, najświeższe badania przeprowadzone metodą neuroobrazowania nie pozostawiają wątpliwości, że nadmierne obcowanie z ekranem może neurologicznie uszkodzić rozwijający się mózg młodej osoby tak samo jak uzależnienie od kokainy.Kardaras zanurza się w socjologiczne, psychologiczne, kulturowe i ekonomiczne czynniki związane z globalną epidemią technologiczną, mając na celu zbadanie wpływu całej naszej wspaniałej, lśniącej nowej technologii na dzieci.

Sztuczna inteligencja, która chce opanować ludzkość. Gra, która stała się zdecydowanie zbyt realna. Walka o unicestwienie Doktryny Śmiertelności,

Zaledwie kilka tygodni temu Michael oddałby wszystko, żeby jeszcze raz zanurzyć się w Sen - w świat wirtualnej rzeczywistości VirtNetu. Było tam wszystko, czego zapragnął. Miliony gier tak fantastycznie zaprojektowanych, że życie nie mogło się z nimi równać. Ale w VirtNecie przyczaiło się też coś przerażającego.

Najgorsze wyszło na jaw, kiedy było już za późno. Cyberterrorysta Kaine zaczął wdrażać swój plan zniszczenia ludzi. A Michael nieświadomie mu w tym pomógł. Teraz Kaine jest o krok od opanowania całej ludzkości.

Ale Kaine ma przeciwników - agentkę Weber ze Służb VirtNetu, która poświęci życie tysięcy osób, aby go dopaść, i. grupkę wyjątkowych nastolatków, którzy wiedzą, jak uratować umysły ludzi, w których wcieliły się sztuczne inteligencje. I staną do nierównej walki o unicestwienie Doktryny Śmiertelności.

Barwna, zagadkowa, tchnąca optymizmem opowieść o chłopcu, który musi odnaleźć się w zupełnie nowej sytuacji i w nieznanym, zadziwiającym miejscu. Po wielu latach Ktosiek, bohater pierwszego tomu książki, sprowadza się z kilkuletnim synem do domu dziadków. Chłopiec podąża śladami ojca i odkrywa uroki opuszczonego ogrodu. Pewny siebie, wszystkowiedzący urwis, zafascynowany grami i Internetem zaczyna się zmieniać. Okazuje się też, że czasami daleko pada jabłko od jabłoni.Ktosiek 2.0 to opowieść o tym, jak w miarę dorastania dzieci stają się przyjaciółmi rodziców. Autorka bardzo umiejętnie i z wielką łagodnością prowadzi czytelnika - aż do ostatniego rozdziału nie można przewidzieć zakończenia. Inaczej tę książkę odbiorą dzieci, a inaczej dorośli, ale jednym i drugim ma szansę się spodobać oraz przynieść wiele radości i korzyści - dr Monika WaluśKtosiek 2.0 to poetycka, wzruszająca powieść o chłopcu, który powraca ze świata wirtualnego do więzi z ludźmi i do realnego świata - jedynego, który może zaspokoić pragnienia ludzkiego serca. Ta książka to remedium, które skutecznie chroni przed pułapką cywilizacji wirtualnej. (.) Czytałem tę historię z radością i wzruszeniem, podobnie jak pierwszy tom Ktośka - ks. dr Marek Dziewiecki

Zagadnienie zarządzania informacją w przestrzeni cyfrowej, szczególnie w kontekście Web 2.0, pozostaje wciąż niedostatecznie rozpoznane. [.] Zaprezentowane w opracowaniu ujęcie omawianej problematyki nie występowało dotychczas w literaturze i można w tym zakresie podzielić zdanie Autora, że oceniana monografia choć w części wypełni istniejącą lukę. [.] Szczególnie pragnę zwrócić uwagę na aspekty praktyczne, oparte na autorskich badaniach empirycznych. [.] Zarządzanie informacją w cyberprzestrzeni jest unikatową książką i na pewno spotka się z uznaniem czytelników. [.] Jest adresowana do kadry naukowo-dydaktycznej oraz studentów uczelni ekonomicznych, uniwersytetów i politechnik. Monografia może być również lekturą dla kadry zarządzającej organizacjami i projektami, zwłaszcza działającymi w obszarze IT.