Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna

Książka jest próbą zmierzenia się z pytaniem: co dzieje się po śmierci? Czy jakaś cząstka człowieka istnieje dalej? Autor zajmuje się tym problemem, szukając świadectw w "księgach umarłych" dawnych kultur z różnych części świata, w przesłaniu chrześcijańskim oraz w relacjach ludzi, którzy przeżyli śmierć kliniczną. Analizuje także rozmaite doświadczenia "opuszczenia" ciała, wiążące się z medytacją lub transem.

Droga to niezwykle symboliczny i wieloznaczny składnik doświadczanej przez człowieka przestrzeni. W perspektywie realnoznaczeniowej jest wyróżniającym elementem polskiego krajobrazu, z którym wiążą się bogate konotacje natury wierzeniowo-magicznej, metaforycznej czy symbolicznej. Droga jako przestrzeń publiczna implikuje z kolei specyfikę zachowań, możliwych zdarzeń, różnorodność uczestników zarówno z "tego" jak i z "tamtego" świata. Jest również istotną i nośną figurą w sztukach plastycznych, literaturze, filmie. Funkcjonuje także jako ważny składnik kultu, obecny choćby w fenomenie pielgrzymowania czy "dróżek kalwaryjskich". W drodze realizują się również istotne zjawiska kultury współczesnej, jak pochody, manifestacje, demonstracje, parady czy wycieczki.

Życie jest wielką podróżą, pełną lepszych i gorszych chwil oraz niespodziewanych zwrotów akcji. Historia mojego życia wygląda jak spełnienie marzeń o sukcesie większości współczesnych kobiet. Zostałam top modelką, pracowałam na całym świecie, podróżowałam. Nagrałam płytę, prowadziłam programy telewizyjne, zagrałam w filmie, byłam dyrektorem kreatywnym i artystycznym znanych odzieżowych marek. Ludzie mnie podziwiali, odnosiłam sukcesy, miałam fajną rodzinę i udany związek. Jednak mimo tego zewnętrznego szczęścia ciągle czegoś mi brakowało. Czułam wewnętrzny ból, który z biegiem czasu narastał. Zna go większość kobiet.W tej książce opisuję, jak to się stało, że odnalazłam szczęście i pokochałam swoją duszę. Teraz doświadczam trwałego dobra, radości, spokoju - są we mnie i promieniują na innych. Szczęście na dobre się u mnie zadomowiło. Doświadczam pełni życia.Mam nadzieję, że moja historia zainspiruje i Ciebie.Z miłością,Agnieszka