Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna

Co łączy potworne znalezisko z wiedeńskiej plaży i ludzką skórę wyłowioną przed laty w Krakowie?Koniec lata. Na Gänsehäufel, plaży nad Dunajem, odpoczywają całe rodziny. Kąpiący się młodzi ludzie zauważają w wodzie dziwny przedmiot. Po bliższych oględzinach okazuje się, że jest to ludzka skóra.Paulina Weber, historyczka sztuki na uniwersytecie w Wiedniu, interesuje się tematyką okrucieństwa w sztuce. Jej były mąż, policjant Max Haas, łączy sprawę z plaży i przypadek sprzed 15 lat, kiedy to w Polsce wyłowiono z Wisły skórę zdjętą z ciała młodej dziewczyny. Wiedeńska komenda prosi o konsultacje analityka z Krakowa, Henryka Macha, okrzykniętego specjalistą od psychopatów. Paulina jest zafascynowana Machem, człowiekiem o niezwykłej inteligencji i wrażliwości na granicy neurozy. Weber niespodziewanie otrzymuje e-mail z cytatem z Baudelaire’a i zdjęciem wyłowionej przez policję ludzkiej nogi.A to dopiero początek makabrycznego ciągu wydarzeń.

Georges Vigarello (ur. 1941) od kilku dziesiątek lat realizuje swój zamysł "kulturowej historii ciała". Opisawszy je od strony zdrowia ("Historia zdrowia i choroby", Warszawa 2011), czystości i brudu, szczupłości i otyłości, a nawet prześladowania ("Historia gwałtu", Warszawa 2010), przygląda mu się teraz jako upiększanemu. Tytułowa "uroda" oznacza tu kanon piękna ciała odzianego. Autor śledzi przemiany w tej mierze od renesansu po dziś. Nie jest to oczywiście prosta historia ubioru, lecz intelektualna historia filozofii upiększania. Kanon tego, "co podoba się w ciele" (twarz, talia, biust, biodra), zależy oczywiście od ogólnej koncepcji ciała i jego miejsca w świecie. Także tu linia biegnie od recepcji urody "objawionej" przez oświeceniowe "doświadczenia" po współczesną kreatywność tworzącą kanon urody dla niej samej: człowiek jako dzieło Boże, jako mechanizm, jako zdrowy organizm wreszcie. To zarazem linia ciągnącego się przez stulecia sporu o doskonałość, którego historyczne rozstrzygnięcia tak nas dziś zaskakują, a czasem nawet przerażają. O tym wszystkim z kunsztem typowym dla francuskich historyków życia codziennego pisze w "Historii urody" Georges Vigarello.

Niniejszy tom obejmuje studia koncentrujące się na zagadnieniach płci, ciała i seksualności w szeroko rozumianych aspektach: kulturowym, literaturoznawczym, edukacyjnym i historycznym na przestrzeni wieków, poczynając od czasów antycznych, a na teraźniejszości kończąc.