Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna

Poznaj dziesięć wzruszających historii "deszczowych ludzi" - osób cierpiących na tę samą chorobę, co bohater słynnego filmu Rain Man z Dustinem Hoffmanem Osoby z autyzmem często spotykają się z brakiem zrozumienia i akceptacji ze strony otoczenia. Czytając piękne i trudne historie zawarte w tej książce, można się przekonać, że autyzm może mieć wiele twarzy i każdy przypadek jest kompletnie inny. Bardzo podobne są jedynie troski i niepokoje rodziców wychowujących autystyczne dzieci. Jedną z najpoważniejszych jest na pewno obawa o dorosłe życie dziecka. Odpowiedzią na nią jest Farma Życia w podkrakowskich Więckowicach. To specjalistyczny ośrodek dla dorosłych osób z autyzmem, łączący funkcje mieszkalne, terapeutyczne, edukacyjne i rekreacyjne. Oddajemy w ręce czytelników prawdziwe historie życia osób mieszkających na Farmie, gdzie słowo "autyzm" nie wzbudza strachu ani niechęci, ale pragnienie niesienia pomocy i zrozumienia. Poznają oni na przykład historię Agnieszki, która odwiedziła Francję i Irlandię. Adama, który uwielbia ruch, towarzystwo i fizyczną bliskość innych ludzi. Łukasza, który podczas wieczoru poezji przez dwie godziny siedział jak urzeczony. Perfekcjonisty Michała, który nie zostawi prania wywieszonego do połowy, czy Ani, która uwielbia pozować do zdjęć. Każda z tych historii naznaczona jest wielką miłością i cierpieniem. Każda pomaga poznać i zrozumieć, czym jest autyzm i jak wygląda codzienne życie z tą chorobą.

Trzy pustynie` powstały na kanwie rozmów autystycznego chłopca - Michała, z jego ojcem. Rozmów bez słów, gdyż Michał nie mówi, ale porozumiewa się, pisząc na komputerze. Jest to opowiadanie autysty, który opisuje autyzm nie jako chorobę, lecz jako pewien stan umysłu, który pozwala mu dostrzec to, czego człowiek XXI wieku już nie zauważa.Książka nie jest studium naukowym, nie zawiera analiz, systematycznych obserwacji. To opis innego niż ten, do którego przywykliśmy, sposobu patrzenia na świat i żyjących w nim ludzi. Sposobu opartego na miłości i tym, co się czuje, nie zaś na tym, co się widzi.